SHEMITTAH

vrij vertaald uit (BJE):

jeruzalem

SHEMITTAH – Het sabbatsjaar

(onder constructie) Rust door elk zevende jaar het land niet te bewerken en algehele kwijtschelding van schulden (Tora). Dit sabbatical jaar verbindt ecologische en religieuze waarden met idealen van sociale rechtvaardigheid.

Het niet uitoefenen van eigendom van akkerland laat de natuurlijke vruchten “voor de armen van uw volk … en de wilde dieren van het veld”.

Dit aspect van het gebod is ontworpen om de verarmde staat te stellen een nieuwe start te maken. De Tora waarschuwt het volk van Israël niet af te zien van het lenen van geld als het sabbatical jaar nadert; om dit te doen is vergelijkbaar met afgoderij.

De vruchten en planten groeien in gebieden tijdens het sabbatical jaar worden hefker genoemd. Ze behoren tot niemand en iedereen, en het is verboden, zelfs om op te jagen een wild dier uit de buurt van het veld als ze willen eten. Mensen mogen vruchten uit een boom verzamelen tijdens het sabbatical jaar, maar alleen voor onmiddellijke eten, niet om te worden verkocht of genomen in een bundel in iemands huis.

De wetten van het sabbatical jaar alleen van toepassing in het land van Israël, maar de vergeving van schuld geldt buiten Israël ook. De grenzen van Israël zo ver als het sabbatical jaar betreft zijn die door de terugkeerders ingesteld van Babel in plaats van de meer uitgebreide grenzen van de eerste overwinning na de uittocht. Volgens sommige, na de verwoesting van de Eerste Tempel, het sabbatical jaar moeten worden gevolgd alleen als een rabbijnse bevel.

In Leviticus, belooft God uitdrukkelijk dat Hij het ​​zesde jaar zal zegenen met een overvloed aan producten als de mensen van Israël heb vertrouwen genoeg om het sabbatical jaar te houden. Het hebben van dit geloof is niet eenvoudig. De sabbatical jaar was niet altijd gehouden door het volk van Israël; inderdaad de bijbelse vermaning in Leviticus verbindt de verwachte ballingschap met verzuim om de sabbatical te houden. Volgens de Torah, tijdens de ballingschap ‘het land zal de sabbat hebben’.

Tijdens de Talmoedische tijden, werd het steeds moeilijker om het sabbatical jaar te houden. Volgens de historicus Josephus stemde Alexander de Grote, toen hij Israël bereikte,  op verzoek van de hogepriester toe geen belastingen te eisen, omdat het een sabbatical jaar was. Maar de Romeinse keizers hieven wel belasting tijdens het sabbatical jaar. Volgens verhalen uit de Talmoed konden velen er niet in slagen om het sabbatical jaar te houden; anderen bleven zorgvuldig dit naleven.

Toen Israël na de galoet (ballingschap) terugkeerde naar haar land, werd ook de vraag voor een Shemitta weer relevant. Voor het sabbatical jaar van 1889, vroegen de de boeren Rabbi Elhanan Spector, een bekende autoriteit, of het was toegestaan ​​om hun land naar een niet-Jood te verkopen voor de gestelde termijn, en hij mocht dit, net als rabbijn Abraham Isaac Kook in 1910.  Veel andere orthodoxe autoriteiten keren zich tegen deze oplossing. Vandaag de dag gebruiken  sommige orthodoxe boeren wel hydrocultuur tijdens het sabbatical jaar.

Het jaar 5768 (2007-2008) was een sabbatical jaar. Het is een grote uitdagingen om de waarden die inherent zijn aan het sabbatical jaar, relevant te maken voor de hele samenleving en niet louter in landbouw.

Gerelateerd Geld zonder rente.